6,43/10 głosów: 7 Oceń artykuł

Ostatnio Unia Europejska doszła do wniosku, że „wszystko” nie może dotyczyć tylko ludzi. Nie można bowiem pomijać towarzyszy naszego życia codziennego - zwierząt. Według polityków z naszej europejskiej wspólnoty muszą być one kochane i szczęśliwe, a ma to potwierdzić specjalna informacja – na opakowaniach żywności wyprodukowanej z tych „szczęśliwych” zwierząt. Ponadto zostaną wprowadzone nowe przepisy, żeby hodowcy na pewno „kochali” swoje zwierzęta, nie mniej czule niż własne pociechy.

Podobno obdarzone gospodarskim uczuciem miłości świnie i krowy, nazywane przez właściciela po imieniu, wychowane bezstresowo dają zdrowsze do spożycia mięso. Zatem nowy pomysł Unii Europejskiej ma służyć przede wszystkim ludziom, nie zwierzętom. Trzeba jednak przyznać, że szereg nowych przepisów hodowcom służyć nie będzie, a tylko utrudni im życie. Czy mięso ze zwierząt hodowanych zgodnie z nowymi przepisami UE posmakuje nam lepiej i wyjdzie bardziej na zdrowie? – podobno badania naukowe to potwierdzają. Jestem więc ciekaw, jak bardzo szczęśliwa będzie krowa w momencie zarzynania i jak ta radość wpłynie na uzyskaną z niej wołowinę.

Ale w ogóle zastanawia mnie, co to znaczy, że zwierzę jest szczęśliwe. Filozofowie od wieków szukali drogi człowieka do szczęścia, nawet próbowali definiować pojęcie szczęścia i wnioski były różne. Wiedza na temat szczęścia zwierzęcia to już niewątpliwie mistrzostwo świata w dziedzinie filozofii, zoologii i psychologii. Zwłaszcza, że na jej podstawie formułuje się przepisy prawne dla kontynentu europejskiego.

Ponadto trudno nie oprzeć się wrażeniu, iż argument o zdrowej żywności ze szczęśliwych zwierząt jest pewną mistyfikacją. Czy na pewno chodzi o zdrowe mięso? A czy przypadkiem prawo, które ma być wprowadzone, nie jest zwycięstwem obrońców praw zwierząt?

Prawa zwierząt… Jakich zwierząt? Na pewno nie da się wprowadzić zasad dla nich wszystkich. Człowiek nieświadomie zabija, chyba nie przesadzę, tysiące albo miliony zwierząt każdego dnia. Grupę należałoby zawęzić więc do kręgowców, a nawet głównie ssaków. Najlepszym przykładem dyskryminacji zwierząt w naszym społeczeństwie jest faworyzowanie psa. Mawia się, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka. Chyba w każdym z nas budzą odrazę wieści, że w Chinach jada się czworonogi. Dlaczego jednak Polacy traktują psy dużo bardziej „humanitarnie” niż inne ssaki? Odpowiedź zabrzmi banalnie: dlatego, że pies jest „fajny”. Większość z nas dobrze się z nim bawi, biegając, głaskając, rzucając aporty, ssak ten bardziej przywiązuje się do ludzi niż inne. Czy więc obrońcy praw zwierząt walczą o to, byśmy szanowali wszystkie zwierzęta, a przynajmniej te większe i nieagresywne traktowali równie dobrze jak czworonogi? Ale jak w ogóle mówić o szacunku do kogoś (nie piszę „czegoś”, gdyż niedługo będzie to określenie obraźliwe dla zwierząt), jeśli się go zabija i zjada? Czy należy więc rezygnować z jedzenia mięsa? Wegetarianizm powinien być obowiązkowy?

Ja nie chcę namawiać do okrucieństwa wobec zwierząt ani tym bardziej obrażać wegetarianów. Moim jednak zdaniem zmuszanie do miłości zwierząt jest równie okrutne jak jej zabronienie. Czasami mam wrażenie, że niektórzy zbyt dosłownie potraktowali „Folwark Zwierzęcy” Orwella. Ciekawe czy boją się przejęcia władzy przez świnie.

Oceń artykuł
6,43/10 głosów: 7