7,00/10 głosów: 10 Oceń artykuł

Luty i styczeń to dla studentów „najgorętsze” zimowe miesiące. Wydawać by się mogło, że ten okres powinien być dla nich czasem wzmożonej pracy i skupienia na nauce. A książki, laptopy i studenckie szare komórki powinny wręcz płonąć od przegrzania.

Jednak z moich obserwacji wynika, że praktyka wygląda nieco inaczej, a zajmowanie się wszystkim, co jest jak najdalsze od nauki, jest często jednym ze znaków zbliżającej się sesji. I już myślałam, że to tylko przejaw naszego zwykłego studenckiego lenistwa, gdy przez przypadek trafiłam, na coś co by pomogło w naukowy sposób wyjaśnić to irracjonalne postępowanie.

Jak donosi dość paranaukowe, ale i najbardziej popularne źródło wiedzy większości studentów (czyt. wikipedia) prokrastynacja to patologiczna tendencja do nieustannego przekładania pewnych czynności na później, ujawniającą się w różnych dziedzinach życia (…) Prokrastynator ma problemy z zabraniem się do pracy i odkłada jej wykonanie, zwłaszcza wtedy, gdy nie widzi natychmiastowych efektów (…) Dopiero niedawno uznano, że faktycznie jest ona zaburzeniem psychologicznym.

Temat okazał się dla mnie dość interesujący (w każdym razie bardziej niż czekająca od dłuższego czasu "pilna" praca...), zatem jak prawdziwy „prokrastynator” zaczęłam szukać dodatkowych informacji, zamiast zająć się sprawami pilnymi (wszystkim „sesyjnym” studentom odradzam branie ze mnie przykładu!).

Jak się jednak w trakcie moich internetowych eksploracji okazało istnieje nawet pewna klasyfikacja „osobników” cierpiących na to zaburzenie. Można ich podzielić na:

- "aktywnych", tych którzy uważają, że ich kreatywności i zapał wzrastają w gwałtownym tempie, w odwrotnej proporcjonalności do czasu, który im pozostał na wykonanie zadania

- „pasywnych”, którzy odsuwając wszystko na ostatnią chwilę, chcą uniknąć przewidywanego niepowodzenia, przedłużając tym samym okres trwania w „poczuciu bezpieczeństwa”. W przypadku faktycznego niepowodzenia zawsze mogą się później usprawiedliwić twierdząc, że to wina terminu a nie braku umiejętności

Oceń artykuł
7,00/10 głosów: 10