Urodzeni w latach siedemdziesiątych, pozostają pod silnym wpływem „brudnego realizmu”, a zwłaszcza twórczości Rogera Wolfe'a i Charlesa Bukowskiego. Odważna, wręcz agresywna krytyka współczesnych skal wartości (religijnych, moralnych, politycznych, seksualnych etc.), autoironia, groteska i duża dawka „kwaśnego” hiszpańskiego humoru – wszystko to powoduje, że ich wiersze, czytane na głos podczas madryckich nocy literackich, wywołują salwy śmiechu i poruszają zarazem.

Data: 26 lutego 2010, piątek, godz. 19:30


Czuły barbarzyńca oraz Instytut Cervantesa zapraszają na wieczór literacki -
PÓŁWYSEP W WIERSZACH: Trzech hiszpańskich poetów po trzydziestce.

Hiszpańscy poeci po trzydziestce...

Jest ich trzech: Vicente Llorente, Pepe Ramos i Joaquín Juan Penalva.

Kim są ci hiszpańscy poeci po trzydziestce? „Publicystami życia”, ¨tłumaczami spazmów¨ i ¨brzuchomówcami istnienia¨, jak określił ich kolega po fachu, poeta i krytyk literacki, José Miguel Merino? Być może... Z pewnością, natomiast, posiadają niezwykłą umiejętność przenicowania rzeczywistości, w której pełnią całkiem zwyczajne role – informatyka i muzyka, wykładowcy i wydawcy, w poetyckie komunikaty, które potrafią rozsadzać stereotypy.

Vicente Llorente, twórca piosenek autorskich, kompozytor ścieżek dźwiękowych i utworów dla teatru, telewizji i kina, autor tomiku poezji Menú del día (Menu dnia), obecny również w wielu antologiach: Premios Jara Carrillo de poesía (Nagrody Jara Carrillo dla poezji), Entorno, antología nuevos poetas (Otoczenie, antologia nowych poetów). Jego ostatni tomik poezji, Degeneración en generación (Degeneracja w generacji), czeka na wydanie.

Joaquín Juan Penalva, jest autorem tomików poezji: La tristeza de los sabios (Smutek mędrców), Día del espectador (Dzień widza), współautorem, razem z Luisem Bagué Quílez’em, tomiku Babilonia, mon amour (Babilonia, moja miłość). Jego wiersze znalazły się w antologiach De sombras y de sueños (O cieniach i o snach), Homenaje a J. M. Castellet (Homenage dla J. M. Castellet), Oceanografía de Xènius (Oceanografia Xeniusa) oraz Vida, pensamiento y aventura de César González Ruano: ensayos críticos en torno a su obra (Życie, myśl i przygody Césara González Ruano: eseje krytyczne na temat jego dzieła).

Pepe Ramos, opublikował tomiki poezji: Samsara, La copa rota (Rozbity kieliszek), 5 formas de dar pena ( 5 sposobów budzenia litości) i zbiory opowiadań Sobras Incompletas (Resztki wybrane) i Tres Pájaros (Trzy ptaki). Jego utwory znalazły się również w antologiach Poemas para cruzar el desierto (Wiersze na przekraczanie pustyni), Agua: símbolo y memoria (Woda: symbol i pamięć), New Spanish Poetry (Nowa Poezja Hiszpańska), Siete samurais II (Siedmiu samurajów I) oraz Poesía para bacterias (Poezja dla bakterii). Ostatni, wydany przez niego tomik poezji nosi tytuł La ansiedad del escapista (Niepokój eskapisty).