9,90/10 głosów: 10 Oceń artykuł

O baseballu słyszał niemal każdy. Wielokrotnie pokazywany był w filmach, co spowodowało, że każdy z nas zna pojęcia takie, jak miotacz, baza czy pałkarz. Natomiast kiedy pojawia się pytanie o softball zapada krępująca cisza. A przecież odpowiedź jest tak prosta …


Softball jest grą bardzo podobną do baseballu. Różnice polegają na tym, że w softballu gra się na boisku o mniejszych wymiarach, piłka jest cięższa, a pałka cieńsza i lżejsza. Z tego powodu bardzo często nazywa się go baseballem dla kobiet. W każdej drużynie gra 9 zawodników. Mecz trwa najczęściej 7 zmian (inningów), w których zawodnicy jednej i drugiej drużyny na przemian atakują i bronią. Zadaniem drużyny atakującej jest odbicie piłki rzuconej przez miotacza drużyny przeciwnej i obiegnięcie 3 baz. Dotarcie do ostatniej czwartej – zwanej domową – daje 1 punkt. To minimum informacji, które uchroni nas od konieczności przyznania się do niewiedzy i totalnej sportowej ignorancji. Warto jednak, jeśli już opanowaliśmy podstawy, dowiedzieć się czegoś więcej o tym sporcie.

Odrobina historii
Początki tej gry wywodzą się z Chicago. W 1887 George Hancock stworzył softball jako zimową wersję baseballu. Miała ona zapewnić możliwość treningu w czasie przerwy międzysezonowej i określano ją wtedy jako „baseball halowy”. Dalej sprawa potoczyła się szybko: stworzono reguły gry, ulepszono sprzęt, rozgrywano pierwsze turnieje. Oficjalnie nazwa softball pojawia się w 1926 roku. Z roku na rok gra stawała się coraz popularniejsza. Wielka Brytania, Holandia i Australia to kierunki ekspansji tej dyscypliny. Kluczowy moment dla jej rozwoju to wpisanie na listę sportów olimpijskich. Stało się to w roku 1996. Należy jednak dodać, że na igrzyskach grały w nią tylko kobiety. Niestety, w 2005 softball został usunięty z grona sportów pojawiających się na olimpiadzie.

Obecnie federacja softballu ISF skupia 113 państw. Około 40 milionów Amerykanów gra co najmniej jeden mecz softballu w roku. Kraje, gdzie ta dyscyplina jest najpopularniejsza, to USA, Japonia, Australia, Filipiny, Chiny, Kanada, Nowa Zelandia.

Boisko i sprzęt
Boisko dzielimy na pole wewnętrzne i zapole. Zasadnicza część pola gry jest ćwiartką koła, z lekko spłaszczonym łukiem, którego promień wynosi około 18m. W narożnikach znajdują się bazy. Jedna z nich to baza domowa, która znajduje się u zbiegu linii bocznych. W okolicach środka pola wewnętrznego znajduje się pole miotacza. Bezpośrednio przy zasadniczej części boiska znajduje się zapole, które ograniczone jest przez linie boczne i linię łuku.
Podczas gry używa się pałki o długości około 86 cm i wadze 1kg. Piłka ma obwód około 30cm i waży 166-173g.

Zawodnicy
Jak wspomniano wcześniej, drużyna składa się z 9 zawodników. Ustawienie zespołu zależy od tego, czy w danym momencie atakuje, czy też broni. Gdy zawodnicy bronią, w polu wewnętrznym znajdują się łapacz i miotacz, zawodnicy mający pozycje przy każdej baz(czyli: pierwszobazowy, drugobazowy, trzeciobazowy) oraz łącznik. Na zapolu grają prawozapolowy, środkowozapolowy oraz lewozapolowy. W drużynie atakującej na początku gra pałkarz oraz biegacze. Maksymalnie na boisku może przebywać czterech graczy drużyny atakującej.

Pałkarzem musi stać się każdy gracz drużyny atakującej. Ma on za zadanie odbić piłkę narzuconą przez miotacza, a jeśli mu się to uda, automatycznie staje się biegaczem. Pałkarz zostaje wyautowany, gdy nie odbije trzech dobrze narzuconych piłek lub w przypadku złapania odbitej przez niego piłki przez obrońcę bezpośrednio z powietrza.

Miotacz to zawodnik, który narzuca piłki w kierunku bazy domowej. Współpracuje on z łapaczem, odpowiedzialnym za wyłapywanie posłanych w jego kierunku piłek.

Przebieg gry
Mecz składa się najczęściej z 7 części (inningów), które nazywane są zmianami i nie jest ograniczony czasowo. Punkty można zdobywać tylko wtedy, kiedy dana drużyna atakuje. Zdobywa się je, gdy zawodnik ataku obiegnie wszystkie bazy i dotrze do bazy domowej. Zadaniem obrony jest wyeliminowanie graczy ataku. Można to zrobić na cztery sposoby poprzez:
-spowodowanie sytuacji, w której pałkarz trzy razy nie odbije narzuconej piłki
-złapanie piłki odbitej przez pałkarza z powietrza
-out na pierwszej bazie: jeśli odbita piłka znajdzie się u pierszobazowego przed biegaczem, gracz zostaje wyautowany
-gracz ataku jest bezpieczny, gdy jakąkolwiek częścią ciała dotyka bazy; w przypadku, kiedy zawodnik obrony znajdujący się w posiadaniu piłki dotknie zawodnika ataku nie znajdującego się przy bazie, gracz ten zostaje wyautowany.
Wyautowanie trzech zawodników drużyny atakującej powoduje zmianę ról na boisku: obrońcy przechodzą do ataku i odwrotnie.

Reguły nie wyglądają na proste, zwłaszcza, kiedy widzi się je pierwszy raz. Jednak tym razem na hasło softball od razu będziesz wiedział, co to za sport. Koszykówka, hokej, futbol i właśnie baseball (bliska rodzina softballu) są najbardziej popularnymi grami zespołowymi w USA. Może okazać się, że ta ostatnia dyscyplina, trochę nieznana i niedoceniana w Polsce, jest godną uwagi i większego zainteresowania. Wszak chyba nie każdy z nas miał możliwość wyautowania przeciwnika …

Oceń artykuł
9,90/10 głosów: 10