6,33/10 głosów: 6 Oceń artykuł

Do czytania tej książki przystępowałam z pewną nieufnością i bez specjalnego entuzjazmu, po niegdysiejszym nieudanym podejściu do „Wojny polsko-ruskiej...”, które zakończyło się pospiesznym manewrem odwrotu…

Moje sceptyczne podejście podsycała dodatkowo sytuacja powszechnych „ochów” i „achów” roztaczanych hojnie wokół autorki - nawet wśród krytyków literackich. Co tym bardziej wydawać się mogło podejrzane- wszak wiadomo, jak często się zdarza, iż tym czym zachwycają się „znawcy”, tego przeciętny „książkożerca”, wręcz „kijem tknąć nie chce”. Ewentualnie nasz szary czytelnik zostaje brutalnie rozczarowany i zawiedziony, sprowadzony do przekonania każącego mu wątpić we własną wiedzę i znajomość tematu literatury, która niczym się okazuje, przy tych wszystkich „znawcach oświeconych”.

Lecz tym razem odwrotu, zawodu czy innych nieprzyjemnych i niemiłych następstw nie uświadczyłam. Co prawda przez pierwsze kilka stron trzeba „wbić się” w rytm narzucany przez język książki, lecz potem czytanie idzie już lekko (co nie znaczy, że przyjemnie, bo nie takie ma być – gdyż „stety” wymaga pewnych operacji na szarych komórkach, od czego być może część odbiorców „kultury” mogła się odzwyczaić).

Nie mówiąc jeszcze o języku, niestandardowi są Masłowskiej przede wszystkim bohaterowie: bogaci, brzydcy i nieszczęśliwi, sławni i biedni. Bo życie to nie promocja w hipermarkecie, gdzie dostaje się gratis z zestawie z pieniędzmi i szczęście, i urodę i wszystko inne.

Tak więc najpierw poznajemy Pitz Patrycję, „co miała ciało psa i twarz świni”, a choć generalnie zła nie była, jej historia happy endem się nie kończy- bo to brutalny świat, gdzie nie ma miejsca dla brzydkich i wstrętnych (chociaż bogatych i „trendy”). Tak musi ona zginąć pod kołami tramwaju, po niedoszłym, ze względu na jej skrajnie niepodniecający wygląd („jak z taką twarzą masz sumienie do ludzi wychodzić, czy twój ojciec do Czarnobyla na spacer z tobą chodził?”), seksualnym wykorzystaniu przez podupadającą gwiazdę muzyki w osobie Stanisława Retro. Jego z kolei historię, na która składają się: etykieta geja i zboczeńca, postępujący upadek sceniczny, wirtualny świat „Diablo 2” i „przytępawa” dziewczyna, możemy śledzić w rozdziałach następnych. Zresztą Patrycja także powróci, lecz nie po to by trochę szczęścia zaznać, ale by zostać wykorzystaną ze względu na swoją skrajnie fatalną brzydotę, tym razem przez „hienowaty szoł biznes” w osobie Szymona Rybaczko (managera rzucającego na żer swych „podopiecznych” rządnym krwi i sensacji odbiorcom kultury masowej).

Historie równie zakręcone jak język Masłowskiej, a jednak czy aż tak nieprawdopodobne? Oczywiście bez „happi endów” - bo w naszym świecie nie ma tak, że,np. dziewczyna tak brzydka(jak Pitz Patrycja) szczęśliwą i kochaną mogła być.

Język dosadny, ale nie ma się, co oszukiwać- większość z nas, na co dzień takim się posługuje, więc ze zrozumieniem problemów nie powinno być żadnych.

I na koniec jeszcze jedna, jak dla mnie ciekawa rzecz - ta książka sama narzuca pewien rytm i tempo czytania, przez co do wolnego kontemplowania przy lampce wina się nie nadaje z pewnością. Co nie musi być minusem, bo zamiast leniwego sączenia wina, które mózg usypia, polecam do niej coś OSTRego 

Oceń artykuł
6,33/10 głosów: 6