Iluzjon Filmoteki Narodowej w 15 rocznicę śmierci wybitnego włoskiego reżysera, Federico Felliniego, zaprasza na przegląd filmów wyreżyserowanych przez mistrza. W trakcie przeglądu, który potrwa do końca października, przybliżonych zostanie 20 filmów z bogatej twórczości reżysera.

Data:	październik '08
Miejsce:	Iluzjon Filmoteki Narodowej
	Zobacz miejsce na mapie
WWW:	http://www.fn.org.pl

Przegląd rozpocznie się w środę, 1 października, pokazami dwóch filmów: Biały szejk (godz. 16.15) oraz Światła variété (godz. 20.00).

Harmonogram przeglądu:

1.X	BIAŁY SZEJK (Lo sceicco bianco)
1,17.X	ŚWIATŁA VARIÉTÉ (Luci del varietà)
2, 11.X	AMARCORD (Amarcord)
2, 16.X	OSIEM I PÓŁ (Otto e mezzo)
3.X	PRÓBA ORKIESTRY (Prova d'orchestra / Orchesterprobe)
3.X	WAŁKONIE (I vitelloni / Les vitelloni)
3,5.X	RZYM (Roma / Fellini Roma)
4,15.X	LA STRADA (La strada)
6.X	MIŁOŚĆ W MIEŚCIE (Amore in città)
7.X	NIEBIESKI PTAK (Il bidone)
8.X	NOCE CABIRII (Le notti di Cabiria / Les nuits de Cabiria)
9,18.X	SŁODKIE ŻYCIE (La dolce vita / La douceur de vivre)
10.X	TRZY KROKI W SZALEŃSTWO (Histoires extraordinaires / Tre passi nel delirio)
10.X	BOCCACCIO 70 (Boccaccio 70 / Boccace 70)
13.X	GIULIETTA I DUCHY (Giulietta degli spiriti / Juliette des esprits)
14.X	MIASTO KOBIET (La città delle donne / La cité des femmes)
17.X	KLOWNI (I clowns / Les clowns)
18.X	A STATEK PŁYNIE (E la nave va / Et vogue le navire)
21.X	GINGER I FRED (Ginger e Fred / Ginger et Fred)
29.X	WYWIAD (Intervista)

Federico Fellini debiutował w roku 1950 , realizując swój własny scenariusz przy współpracy Alberto Lattuady. Powstał film Światła variété, łączący neorealizm z atmosferą surrealizmu w stylu rozwijanym przez twórcę w późniejszych dziełach. Po dwóch kolejnych scenariuszach napisanych do filmów Pietro Germiego, Fellini ponownie podjął się reżyserii, realizując romantyczną satyrę Biały szejk (1951). Film ten rozpoczął wieloletnią współpracę twórcy z kompozytorem Nino Rota.

Pierwszym filmem, który zdobył międzynarodowe uznanie i otrzymał wiele nagród, między innymi Srebrnego Lwa w Wenecji, był obraz Wałkonie (1953). W ślad za nim powstała znakomita La strada (1954), również nagrodzona Srebrnym Lwem, a także Oscarem dla najlepszego filmu obcojęzycznego i blisko 50-cioma innymi prestiżowymi nagrodami na całym świecie. Federico Fellini został okrzyknięty wielkim magiem kina. Statuetka Oscara jeszcze trzykrotnie trafiła do jego rąk, za Noce Cabirii (1956), Osiem i pół (1962) i Amarcord (1973).

Niezwykłe wizjonerstwo reżysera, wplatanie wątków autobiograficznych ubarwione surrealistyczną wizją świata, piękno obrazów i niepowtarzalna atmosfera dzieł – wszystko to sprawiło, iż filmy Federico Felliniego zyskały swój własny, niepowtarzalny styl a on sam zasłużone miano mistrza.

La voce della luna, zrealizowany w 1989 roku, był ostatnim filmem kinowym twórcy. Na początku lat 1990-tych zrealizował on jeszcze kilka reklam telewizyjnych. W 1993 r. Amerykańska Akademia Filmowa przyznała reżyserowi honorowego Oscara za całokształt twórczości. W tym samym roku, następnego dnia po uroczystości 50. lecia ślubu Federico Fellini miał wylew krwi do mózgu. Zapadł w śpiączkę, z której już się nie wybudził. Wielki twórca zmarł 31 października 1993 roku, mając 73 lata. Trumnę z ciałem reżysera wystawiono w hali zdjęciowej nr 5 rzymskiej Cinecittà, w której przez lata tworzył swoje nieśmiertelne arcydzieła. Niedługo później zmarła również jego żona, oboje zostali pochowani w Rimini.

Zobacz także:

Październikowy Kalejdoskop Filmowy
Mistrzowie kamery - Carlo Di Palma
Tryptyk Andrieja Tarkowskiego
Sto lat polskiego filmu
Tod Browning - mistrz kina grozy