Jedno łóżko, z którego chce skorzystać i mąż, i żona. Bynajmniej nie razem. Owe łoże nie jest też własnością ani żony, ani męża. Właściciel tego mebla także zamierza zrobić z niego użytek. Jeszcze kilka osób pojawi się w mieszkaniu, i również te osoby niekoniecznie ominą łóżko.

Komedia o zdradzie, o wszelkich jej aspektach. O trudnościach z jakimi przychodzi. I nie mam na myśli żadnych psychologicznych względów, lecz zwykłe przyziemne sprawy - łóżko czy jakiekolwiek miejsce do spotkania. Prawdziwa komedia – śmieszna i nie żałosna.

W „Obcym królu” została wykorzystana raczej mało eksploatowana przez historyków historia krótkiego panowania Władysława Warneńczyka. Jednak dla dramaturga okazała się ona bogatym źródłem inspiracji i pretekstem do stworzenia dzieła nie tylko o władzy i rządzących nią mechanizmach, ale też o ludzkich namiętnościach i słabościach.

W kwietniowym repertuarze Laboratorium Dramatu znalazła się bardzo ciekawa propozycja. Wokalistka i aktorka Marta Górnicka zaprezentowała swój premierowy spektakl pt. „Tango Laboratorium”. Widzowie mieli okazję wysłuchać piosenek mistrza tanga Astora Piazzolli w przekładzie Jacka Dehnela.

Mogłoby się wydawać, że łatwo odpowiedzieć na to pytanie. Każdy z nas wie o tym, iż alkoholizm najczęściej rodzi się u ludzi szukających ucieczki od problemów. Nie wybiera: nęka zarówno starych, jak i młodych, biednych i bogatych, prymitywnych oraz wykształconych. Elżbieta Chowaniec, reżyserka spektaklu „Gardenia” jednak wybrała – postanowiła ukazać problem nałogu alkoholowego u kobiet, niszcząc zarazem mit matki Polki, troszczącej się przede wszystkim o rodzinę, wolnej od zła i zepsucia.

Kafka w swojej powieści stworzył specyficzny świat absurdu, a wykreowana przez niego postać stała się ikoną bezradności istoty ludzkiej. Józef K. jest nie tylko archetypem innych bohaterów literackich, ale również inspiracją dla rockowych zespołów. „Proces” jest wybitnym dziełem literackim, a przedstawienie go na deskach teatralnych do łatwych nie należy. Jednak sztuka wystawiana we „Współczesnym” sprostała wymaganiom, jakie zostały jej narzucone.

Wszyscy zapewne doskonale pamiętamy Panią Dulską oraz jej pranie rodzinnych brudów w czterech ścianach własnego domu, tak by na zewnątrz móc błyszczeć „śnieżnobiałą i wykrochmaloną” moralnością. Pomimo upływu czasu, okazuje się, że problemy poruszane w sztuce Zapolskiej nic nie straciły na aktualności. R. M. Groński postanowił je tylko lekko „odkurzyć” i uzupełnić o odniesienia do współczesnej kultury, mediów, a zwłaszcza polityki, tak by pokazać otaczające nas absurdy i zakamuflowany zręcznie fałsz w całej ich okazałości. „Moralność…” Zapolskiej była tragifarsą dotyczącą jednej, mieszczańskiej rodziny, „Won!” przedstawia tragifarsę w wykonaniu całego społeczeństwa, sięgająca aż szczytów władzy, które, jak się okaże, z moralnego punktu widzenia leżą na samym dnie…

Dzieło Charlesa Gounda przygotowane dla Opery Narodowej przez Roberta Wilsona, luźno oparte na pierwszej części goethowskiego „Fausta” ( tragicznego wątku uczucia doktora Fausta do Małgorzaty).

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Świąt Bożego Narodzenia jest przekonanie ludzi o tym, że w tym czasie należy być radosnym i wyjątkowo życzliwie nastawionym do innych. Przyjęło się też uważać, że choinka jest symbolem Świąt Bożego Narodzenia, a zarazem jakby symbolem nadchodzącej radości. Teatr Politechniki Warszawskiej zakpił z powyższych poglądów w spektaklu na podstawie sztuki Aleksandra Wwiedeńskiego: „Choinka u Iwanowów”.

Premiera widowiska tanecznego opartego na balecie „Święto Wiosny” Igora Strawińskiego.
Warto nadmienić, iż pierwowzór wywołał swego czasu niemały skandal- podczas swojej paryskiej premiery w 1913r.- wśród widzów dochodziło wręcz do rękoczynów, krytyka natomiast nie pozostawiła na kompozytorze i choreografie-W. Niżyńskim- suchej nitki. W w końcu jednak ich dzieło okazało się dla baletu przełomowym.

Zapraszamy do zapoznania się z recenzją przedstawienia „Alicja” w reżyserii Pawła Miśkiewicza. Premiera sztuki miała miejsce 14 października w Teatrze Dramatycznym. Spektakl oparty jest na książkach Lewisa Carrolla „Alicja w Krainie Czarów” oraz „Alicja po drugiej stronie lustra”.